Gecen gündüzün oldu gündüzün gecen
Ne için diye sorsam ararlar kılıfını
Kılıfı para yaparlar, kılıfı şan şöhret yaparlar.
Ama bulamazlar gerçek cevabını

Acaba neden böyle diye kendi kendime sorarım
Sorarım sorarım da korkarım cevap bulmaktan
Çünkü bu yıllar kemiklerinin sızladığı dönemler.
Çıkarmazlar beni hiçbir yere, konuşamam belki de

Çıkarsalar da her halde düşünmem gerekecek
Ne desem bilmiyorum ki
halkçıyım derim komünist olurum
Milliyetçiyim derim faşist olurum
Atatürk devrimcisiyim derim terörist olurum.

lazım o zaman bize bir kürek bir kayık
Gitmeliyim derim buralardan uzağa çok uzağa
Yer mi? Ne demek yer? nerede o yer?
Var mıdır taşı toprağı altın Türkiye’m gibi
Hayvanlarını bile belki özlerim diye cayarım.

Düşünürüm, Yarınımız ne olacak? Yarattığın eşsizlikler
Dünyada parmakla gösterilen sen ne olacaksın.
Ya Koparsa ipimiz? pardon koparılırsa?
Savrulurum o zaman meyve çekirdeği gibi.
Yapay rüzgarların beni götürdüğü yere.

Yalnız bir özelliktir o çekirdekte.
Düştüğü yerde aydınlık ağacı biter
O zaman Ne mutlu bana nice ağaçlar veririm.
Meyvesi bol, aydınlık canlar yetişir sayemde
O canlar ki yüzü güneşe dönük aydınlık bahçeler.

özdemir can tüzer